Brazylia

Reprezentacja Brazylii w piłce nożnej jest najbardziej utytułowaną drużyną na świecie. Jako jedyna w historii pięć razy zdobyła Puchar Świata (w 1958, 1962, 1970, 1994 i 2002 roku), ponadto ośmiokrotnie była najlepsza w rozgrywkach o Copa América.

rok 1958

Faza grupowa
Brazylia - Austria 3:0
Brazylia - Anglia 0:0
Brazylia - ZSRR 2:0

1/4 finału
Brazylia - Walia 1:0
1/2 finału
Brazylia - Francja 5:2
Finał
Brazylia - Szwecja 5:2

rok 1962

Runda grupowa
Brazylia - Meksyk 2:0
Brazylia - Czechosłowacja 0:0
Brazylia - Hiszpania 1:0

1/4 finału
Brazylia - Anglia 3:1
1/2 finału
Brazylia - Chile 4:2
Finał
Brazylia - Czechosłowacja 3:1

rok 1970

Brazylia z mundialu w Meksyku jest uważana przez wielu za najlepsza drużynę w historii mistrzostw świata. Zespół Mario Jorge Lubo, zwany Zagallo grał efektowny i efektywny futbol.

Brazylia rozpoczęła swój zwycięski marsz od 4-1 z Czechosłowacją (bramki: Rivelino 24, Pelé 60, Jairzinho 64,83 - Petras 12), następnie 1-0 z Anglią (Jairzinho 69) i 3-2 z Rumunią (Pelé 20,66 Jaizinho 22-Dumitrache 33, Demborschi 83) w ćwierćfinale 4-2 z Peru (Rivelino 11, Tostao 18,52, Jairzinho 76, Gallardo 28, Cubillas 69), w połfinale 3-1 z Urugwajem (Clodoaldo 45, Jairzinho 76, Rivelino 90-Cubilla 19), finał 4-1 z Włochami (Pelé 18, Gerson 66, Jairzinho 71, Carlos Alberto 87-Boninsegna 37).

rok 1994

Brazylia, która po dwudziestoczteroletniej przerwie, w 1994 roku okazała się najlepsza w finałach mistrzostw świata, nazywana jest najbardziej defensywnie grającym zespołem canarinhos, jaki kiedykolwiek wystąpił na Mundialu. Po wyjściu z pierwszego miejsca z grupy w kolejnych spotkaniach aż do finału Brazylijczycy wygrywali tylko jedną bramką (1:0 ze Stanami Zjednoczonymi, 3:2 z Holandią i 1:0 ze Szwecją), a w bezpośredniej batalii o Puchar Świata, podobnie jak i Włosi, nie strzelili żadnego gola i o zwycięstwie musiały, po raz pierwszy w historii, zadecydować rzuty karne. Lepszymi egzekutorami jedenastek okazali się podopieczni Carlosa Alberto Parreiry, którzy wygrali 3:2. Przy czwartym tytule znów obecny był Mário Zagallo, tym razem jako asystent selekcjonera.

rok 2002

Brazylijczycy już po drugim meczu grupowym zapewnili sobie awans do kolejnej rundy. Selekcjoner Luiz Felipe Scolari dał więc w ostatnim spotkaniu szansę występu rezerwowym. Zagrali wówczas m.in. strzelec bramki Júnior i 20-letni Kaká, późniejsza gwiazda Milanu. W 1/8 finału canarinhos ograli Belgię, ale spotkanie to wywołało wiele kontrowersji, gdyż zdaniem komentatorów sędzia nie uznał prawidłowo zdobytej bramki podopiecznym Roberta Waseige'a. Mecz ćwierćfinałowy z Anglią zapisał się w historii jako przede wszystkim popis Ronaldinho, który strzelił gola z rzutu wolnego z około 40 metrów. W półfinale po raz drugi w turnieju Brazylijczycy pokonali Turków, a w batalii finałowej, dzięki dwu bramkom Ronaldo, okazali się lepsi od Niemców; tamten mecz określany był mianem pojedynku najlepszego napastnika turnieju (Ronaldo) z najlepszym bramkarzem (Oliver Kahn).

Udział w mistrzostwach świata

1930 - Pierwsza runda
1934 - Pierwsza runda
1938 - III miejsce
1950 - II miejsce
1954 - Ćwierćfinał
1958 - Mistrzostwo
1962 - Mistrzostwo
1966 - Runda grupowa
1970 - Mistrzostwo
1974 - IV miejsce
1978 - III miejsce
1982 - Druga runda
1986 - Ćwierćfinał
1990 - 1/8 finału
1994 - Mistrzostwo
1998 - II miejsce
2002 - Mistrzostwo
2006 - Ćwierćfinał

Źródło: Wikipedia.pl