Chile

Reprezentacja Chile w piłce nożnej siedmiokrotnie startowała w finałach mistrzostw świata, a swój największy sukces osiągnęła w 1962 roku, kiedy w turnieju rozgrywanym na własnym terenie, po wyeliminowaniu Szwajcarii, Włoch, Związku Radzieckiego i Jugosławii, zajęła ostatecznie trzecie miejsce. W półfinale ekipa prowadzona przez trenera Fernando Rierę przegrała 2:4 z późniejszymi triumfatorami Brazylijczykami. Na pocieszenie Chilijczykom pozostała korona króla strzelców dla Leonela Sáncheza.

W czasie kolejnych występów na światowych czempionatach, aż do 1998 roku, reprezentacja żegnała się z turniejem już po fazie grupowej.

Do wstydliwego zdarzenia doszło w czasie eliminacji do Mundialu 1990, we wrześniu 1989 roku. W meczu z Brazylią w Rio de Janeiro, przy stanie 1:0 dla gospodarzy, chilijski bramkarz Roberto Rojas udawał, że został poważnie raniony przez petardę rzuconą przez brazylijskich kibiców. Sztab reprezentacji, licząc na powtórzenie spotkania, odmówił kontynuowania meczu i wyprowadził piłkarzy z boiska. Dopiero po przejrzeniu zapisów wideo, stwierdzono, że petarda upadła daleko od bramkarza i nie mogła zagrozić jego zdrowiu.

FIFA podjęła decyzję o dożywotniej dyskwalifikacji Rojasa oraz, jako że spotkanie z Brazylią było ostatnim meczem w eliminacjach do Mundialu 1990, zakazie występów Chile w kwalifikacjach do kolejnych mistrzostw. Ponadto krajowy związek piłki nożnej zwolnił cały sztab szkoleniowy z selekcjonerem Orlando Araveną na czele, a większość najlepszych piłkarzy zrezygnowała z występów w kadrze (np. Juan Carlos Letelier i Jorge Aravena).

W 1998 roku po szesnastoletniej przerwie reprezentacja zagrała na mistrzostwach świata. We Francji nie wygrała żadnego meczu, ale mimo to zdołała awansować z grupy (dzięki trzem remisom - z Włochami 2:2, z Austrią 1:1 i z Kamerunem 1:1). W drugiej rundzie przegrała 1:4 z Brazylią. Wyróżniającymi się zawodnikami tamtej drużyny był duet napastników Iván Zamorano - Marcelo Salas (Salas strzelił w turnieju cztery gole), pomocnik José Luis Sierra oraz bramkarz Nelson Tapia.

We Francji drużynę prowadził Urugwajczyk z chilijskim obywatelstwem Nelson Acosta, który w połowie 2005 roku po raz drugi objął funkcję selekcjonera. Druga kadencja była, zdaniem większości obserwatorów, o wiele trudniejsza od pierwszej, ponieważ obecnie reprezentacja jest jedną ze słabszych w Ameryce Południowej. W eliminacjach do Mundialu 2006 zajęła siódme miejsce w dziesięciozespołowej grupie.

Udział w mistrzostwach świata

1930 - Pierwsza runda
1934 - Wycofała się z eliminacji
1938 - Nie brała udziału
1950 - Runda grupowa
1954- 1958 - Nie zakwalifikowała się
1962 - III miejsce
1966 - Runda grupowa
1970 - Nie zakwalifikowała się
1974 - Runda grupowa
1978 - Nie zakwalifikowała się
1982 - Runda grupowa
1986 - Nie zakwalifikowała się
1990 - Zdyskwalifikowana
1994 - Zdyskwalifikowana
1998 - 1/8 finału
2002- 2006 - Nie zakwalifikowała się

Źródło: Wikipedia.pl

Zawodnicy

Imię i nazwisko Pozycja Aktualny klub Wzrost/Waga
Luis Marin bramkarz Union Espanola 188/87
Claudio Bravo bramkarz Real Sociedad 184/84
Miguel Pinto bramkarz Universidad de Chile 185/77
Ismael Fuentes obrońca Universidad Catolica 181/79
Waldo Ponce obrońca Universidad Catolica 183/77
Mauricio Isla obrońca Udinese Calcio 175/72
Pablo Contreras obrońca PAOK Saloniki 181/78
Gary Medel obrońca Boca Juniors 172/71
Gonzalo Jara obrońca West Bromwich Albion 178/77
Carlos Carmona pomocnik Reggina Calcio 168/68
Arturo Vidal pomocnik Bayer Leverkusen 180/74
Jorge Valdivia pomocnik Al Ain 173/71
Marco Estrada pomocnik Universidad de Chile 178/75
Matias Fernandez pomocnik Sporting Lizbona 176/72
Jean Beausejour pomocnik Club America 178/81
Gonzalo Fierro pomocnik Flamengo 171/83
Rodrigo Millar pomocnik Colo Colo 183/75
Rodrigo Tello pomocnik Besiktas Stambuł 170/68
Alexis Sanchez napastnik Udinese Calcio 172/70
Humberto Suazo napastnik Real Saragossa 172/76
Mark Gonzalez napastnik CSKA Moskwa 176/74
Fabian Orealla napastnik Xerez CD 169/70
Esteban Paredes napastnik Colo Colo 176/78