Holandia

Reprezentacja Holandii w piłce nożnej pierwszy oficjalny mecz piłkarski rozegrała w 1905 roku, z Belgią w Antwerpii. Do europejskiej czołówki awansowała dopiero w latach 70., a wszystkie największe sukcesy drużyny narodowej związane są z osobą szkoleniowca Rinusa Michelsa.

Na dwóch kolejnych turniejach o mistrzostwo świata - w 1974 i 1978 - Holandia, mimo iż uznawana była za faworyta imprezy, przegrywała w finale, najpierw z RFN, a cztery lata później z Argentyną. Spopularyzowana przez Michelsa i z powodzeniem stosowana w Ajaksie Amsterdam koncepcja "futbolu totalnego" w reprezentacji znalazła w tamtym czasie jeszcze lepszych wykonawców, bowiem do graczy Ajaxu dołączyli piłkarze zdobywcy Pucharu UEFA Feyenoordu Rotterdam.

W pierwszej połowie lat 80. zespół był skłócony, wewnętrznie podzielony, a żaden z następców Michelsa nie dorównywał mu charyzmą i nie cieszył się tak wielkim szacunkiem zawodników. Dopiero w roku 1988 Holandia z Ruudem Gullitem, Marco van Bastenem oraz Frankiem Rijkaardem na czele, ponownie prowadzona przez Michelsa, po raz pierwszy w historii wygrała w ważnym turnieju międzynarodowym - zdobyła mistrzostwo Europy.

W kolejnej dekadzie Holendrzy znów doczekali się utalentowanego pokolenia piłkarzy, którzy jednak zdaniem wielu obserwatorów i tym razem nie potrafili przełożyć indywidualnych umiejętności nad dobro drużyny i w efekcie Pomarańczowi w mistrzostwach świata i Europy nie spełniali wysokich wymagań kibiców i działaczy.

Od lipca 2004 roku nowym selekcjonerem jest Marco van Basten, który radykalnie odmłodził reprezentację. Pierwszym sprawdzianem trenerskich umiejętności byłego napastnika drużyny narodowej był Mundial 2006, na którym Holendrzy dotarli do 1/8 finału.

Początki futbolu w Kraju Tulipanów

Holendrzy nie wzięli udziału w pierwszych mistrzostwach świata w 1930 roku. Z dwu kolejnych - w 1934 i 1938 roku - odpadali już po jednym meczu. Najpierw ulegli 2:3 Szwajcarii, a cztery lata później 0:3 Czechosłowacji. Strzelcami goli w pierwszym spotkaniu byli Kick Smit i Leen Vente, a trenerem na obu turniejach - Anglik Bob Glendenning.

Po wojnie aż do 1974 roku nie zagrali w żadnym z pięciu Mundiali. Sytuacja polityczna i społeczna (głównie zniszczenia wojenne) zmusiła ich do wycofania się z eliminacji do Mistrzostw Świata 1950 i 1954. Zresztą i tak wątpliwe jest, aby udało im się w tym czasie wywalczyć awans, bowiem między 1949 a 1955 rokiem Pomarańczowi nie wygrali ani jednego meczu. W grupie kwalifikacyjnej do kolejnych turniejów wyprzedzali ich Austriacy (1958), Węgrzy (1962), Szwajcarzy i Irlandczycy z Północy (1966) oraz Bułgarzy i Polacy (1970).

Lata 1974-1978. Rozkwit futbolu totalnego

1974 rok - wicemistrzostwo świata

Holendrzy rozpoczęli mistrzostwa od zwycięstwa 2:0 z Urugwajem, po dwóch golach Johnny'ego Repa. Później zanotowali bezbramkowy remis ze Szwecją, a po wysokiej wygranej - 4:1 - z Bułgarią mogli szykować się do gry w drugiej rundzie, gdzie trafili do grupy z Argentyną, NRD i Brazylią. Zdaniem wielu komentatorów w tych trzech spotkaniach podopieczni Michelsa pokazali całą esencję systemu totalnego, połączenie efektowności ze skutecznością. 4:0 z Argentyńczykami, 2:0 z piłkarzami ze Wschodnich Niemiec i taki sam wynik z Brazylijczykami sprawiły, że przed finałem, w którym Holendrzy grać mieli z gospodarzami turnieju Niemcami, byli zdecydowanymi faworytami. Jednak 7 lipca w Monachium, mimo iż od '2 minuty meczu, po bramce Johana Neeskensa z rzutu karnego prowadzili 1:0, to jeszcze w pierwszej połowie dali sobie strzelić dwa gole. Wynik 1:2 utrzymał się do końca spotkania i Pomarańczowi, chociaż powszechnie uznani zostali za najlepszą drużynę mistrzostw, musieli się zadowolić srebrnym medalem.

1978 rok - wicemistrzostwo świata

Po inauguracyjnym zwycięstwie 3:0 nad Iranem, Pomarańczowi zanotowali bezbramkowy remis z Peru i porażkę 2:3 ze Szkocją. Zakończyli rozgrywki grupowe na drugim, premiowanym awansem miejscu, tylko dlatego, że trzeci Szkoci mieli gorszy bilans bramkowy. W drugiej rundzie w pierwszej jedenastce zaszło kilka zmian, spowodowanych głównie urazami. Zespół wzmocniony nowymi zawodnikami zaprezentował się, według obserwatorów, znacznie lepiej niż w pierwszej fazie. Najpierw wygrał 5:1 z Austrią, następnie zremisował 2:2 z obrońcami mistrzowskiego trofeum Niemcami i na koniec ograł 2:1 Włochów, dzięki czemu drugi raz z rzędu mógł szykować się do gry w finale turnieju, gdzie podobnie jak cztery lata wcześniej spotkał się z drużyną gospodarzy. Mecz z Argentyną miał być dla piłkarzy Césara Menottiego rewanżem za porażkę 0:4 z 1974 roku i rzeczywiście był. Po 90 minutach utrzymywał się wprawdzie wynik 1:1, ale w dogrywce Mario Kempes dwukrotnie skierował piłkę do holenderskiej bramki i Pomarańczowi po raz drugi z kolei stracili szansę na zdobycie Pucharu Świata.

1990 rok - 1/8 finału mistrzostw świata

Holandia - Egipt (1:1)
Holandia _ Anglia (0:0)
Holandia - Irlandia (1:1)

Pomarańczowi zajęli trzecie miejsce i tylko dzięki korzystnym rozstrzygnięciom w pozostałych grupach, mimo braku zwycięstwa, zdołali awansować do drugiej rundy.

W 1/8 finału spotkali się z Niemcami, z którymi grali już w eliminacjach do Mundialu. Wówczas dwukrotnie z nimi zremisowali, najpierw 0:0, a później 1:1. Podopieczni Franza Beckenbauera pragnęli zreważnować się nie tylko za tamte wyniki, które ostatecznie kosztowały ich drugie miejsce w grupie kwalifikacyjnej, ale i za porażkę w półfinale ostatnich mistrzostw Europy. Po golach Jürgena Klinsmanna i Andreasa Brehme oraz Ronalda Koemana z rzutu karnego, wykorzystanego na dwie minuty przed końcem, mecz zakończył się wygraną przyszłych mistrzów świata 2:1

1994 rok - ćwierćfinał mistrzostw świata

Holandia - Belgia (0:1)
Holandia - Arabia Saudyjska (2:1)
Holandia - Maroko (2:1)

W drugiej rundzie, Holendrzy ograli 2:0 Irlandię, a w ćwierćfinale ulegli 2:3 przyszłym triumfatorom Brazylijczykom.

1998 rok - IV miejsce na mistrzostwach świata

Rozgrywki grupowe zakończyli na pierwszym miejscu i dzięki temu w drugiej rundzie nie spotkali się z Niemcami, ale z niżej rozstawioną Jugosławią. Spotkanie zakończyło się szczęśliwą wygraną Holendrów 2:1; szczęśliwą, bowiem w '40 minucie rzutu karnego nie wykorzystał Predrag Mijatović, a zwycięski goli padł w '90 minucie. W kolejnych meczach - ćwierćfinałowym z Argentyną (2:1) i półfinałowym z Brazylią (1:1, karne 2:4) - Pomarańczowi decydujące (w pierwszym przypadku o zwycięstwie, w drugim o remisie) bramki strzelali także w ostatnich kilkudziesięciu sekundach spotkania. Na drodze do finału stanęli im podopieczni Mário Zagallo, którzy okazali się skuteczniejszymi egzekutorami rzutów karnych. W meczu o trzecie miejsce z Chorwacją Hiddink zmienił ustawienie zespołu i w efekcie jego drużyna przegrała 1:2.

2006 rok - 1/8 finału mistrzostw świata

Holendrzy na mistrzostwach zagrali w grupie z Argentyną, Serbią i Czarnogórą oraz Wybrzeżem Kości Słoniowej. Po inauguracyjnym zwycięstwie 1:0 nad podopiecznymi Iliji Petkovicia, w drugim spotkaniu wygrali 2:1 z wicemistrzami Afryki, i podobnie jak Argentyńczycy, którzy również mieli na koncie sześć punktów, mogli być pewni awansu do drugiej rundy. Od rezultatu meczu między tymi dwoma zespołami zależało, czy Pomarańczowi w drugiej rundzie trafią na Portugalię, czy znacznie niżej rozstawiony Meksyk. Obaj selekcjonerzy dali szansę rezerwowym, a wynik 0:0 bardziej satysfakcjonował piłkarzy José Néstora Pekermana, którzy dzięki lepszemu bilansowy bramkowemu zajęli w grupie pierwsze miejsce. Holendrzy byli drudzy i w 1/8 finału spotkali się z Portugalczykami. Mecz ten miał być rewanżem za porażkę w ćwierćfinale ostatnich mistrzostw Europy, ale po zaciętym i brutalnym widowisku górą znów byli podopieczni Brazylijczyka Scolariego. Zwycięski gol padł w '23 minucie, jego strzelcem był, tak jak dwa lata wcześniej, Maniche. Rosyjski sędzia Walentin Iwanow pokazał aż szesnaście żółtych kartek i cztery czerwone, czym ustanowił rekord w historii Mundiali. I to do niego po meczu holenderscy zawodnicy i dziennikarze mieli najwięcej pretensji i jego uznali za winnego odpadnięcia ich reprezentacji już w drugiej rundzie mistrzostw świata.

Udział w mistrzostwach świata

1930 - Nie brała udziału
1934 - Pierwsza runda
1938 - Pierwsza runda
1950 - Nie brała udziału
1954 - Nie brała udziału
1958- 1970 - Nie zakwalifikowała się
1974 - II miejsce
1978 - II miejsce
1982 - Nie zakwalifikowała się
1986 - Nie zakwalifikowała się
1990 - 1/8 finału
1994 - Ćwierćfinał
1998 - IV miejsce
2002 - Nie zakwalifikowała się
2006 - 1/8 finału

Źródło: Wikipedia.pl